Dames en heren,
Ik sprak eerder over mooie getallen. Hier komt er weer één: de uitreiking van de tiende Minnaertprijs. In 1987 werd de Minnaertprijs voor het eerst uitgereikt en wel aan Henk Mulder. Daarna volgden er nog acht prijswinnaars, die allen dezelfde plastiek hebben ontvangen.
De Minnaertprijs is genoemd naar Professor Marcel Minnaert, in de vijftiger jaren van de vorige eeuw één van de medeoprichters van de Werkgroep Natuurkunde Didactiek en de grote stimulerende kracht achter de werkgroep in die tijd. Door de naam van Minnaert aan de prijs te verbinden, wilde het toenmalige bestuur zijn verdiensten voor de werkgroep en de ontwikkeling van de natuurkundedidactiek eren.
Het doel van het uitreiken van de prijs wordt omschreven als: ‘het tot uitdrukking brengen van de waardering voor de verdiensten van de laureaat voor de ontwikkeling van het vak natuurkunde in het voortgezet onderwijs gedurende een reeks van jaren. De verdiensten betreffen bijdragen op één of meer van de volgende terreinen:
De jury van de Minnaertprijs bestond dit jaar uit Cathalijn Drukker (voorzitter en docent voortgezet onderwijs), Maarten van Woerkom (lerarenopleider 1e graads gebied, oud prijswinnaar) en Jaco Robijn (lerarenopleider 2e graads gebied). De jury heeft aan het bestuur een voordracht gedaan die het bestuur heeft overgenomen. Ik wil vanaf deze plaats de juryleden hartelijk danken voor hun werkzaamheden.
Ik zei al dat tot nu toe alle prijswinnaars dezelfde plastiek hebben ontvangen. Echter, we zijn door die beeldjes heen. Gelukkig was de kunstenaar van de eerste serie, Adri de Waard, ondanks zijn hoge leeftijd, in staat en bereid wederom een serie beeldjes voor ons te maken. De plastiek stelt de figuur van Professor Minnaert voor en de relatie met het vak natuurkunde.
Ik neem aan dat u na deze lange inleiding wel graag wilt weten wie de Minnaertprijs dit jaar gaat ontvangen. De prijswinnaar, gelukkig aanwezig, is Pietjan Wippoo, bij onze Woudschotenconferenties bepaald geen onbekende.
Ik wil graag enige regels citeren uit het jury-rapport:
‘Pietjan is al 37 jaar natuurkunde docent. Vanaf het moment dat hij is gaan lesgeven, heeft hij dat met groot enthousiasme gedaan. Naast het lesgeven is hij vanaf het begin actief geweest in de vele commissies die nodig zijn om het natuurkunde-onderwijs te ondersteunen. In zijn begintijd was hij de spil van de kring Amsterdam van Velines. Eind jaren 70 kwam hij in de CEVO voor de HAVO examens. Hij had destijds namelijk scherpe kritiek op de eindexamens en was bereid om aan de verandering daarvan mee te werken. Pietjan viel op door de originele wijze waarmee hij over toetsen dacht en was één van de eersten die erin slaagde contextrijke toetsen te maken. Hij heeft jarenlang gewerkt als redacteur voor Faraday en NVOX en daarnaast vele bijdragen geleverd voor deze bladen.
In 1993 werd Pietjan lid van de natuurkundesectie van de BINASKgroep, die met elkaar het curriculum hebben vastgesteld voor de profielen Natuur & Gezondheid en Natuur & Techniek voor de Tweede Fase. Hij had daarbij een grote inbreng.
Pietjan is een breedte-werker. Hij is een voorbeeld van het ras natuurkundeleraren dat bereid is om, naast het lesgeven, zich in te zetten voor al het werk dat - meestal vrijwillig - moet worden gedaan om het natuurkundeonderwijs te optimaliseren en bij de tijd te houden.’
Pietjan, van harte gefeliciteerd met deze prijs.
Frank Budding - voorzitter WND
|
|
| Marcel Minnaert | A3 de Waard |
