Homo ludens

Uit Wiki reken-wiskundeonderwijs

Ga naar: navigatie, zoeken

Home   All   A   B   C   D   E   F   G   H   I   J   K   L   M   N   O   P   Q   R   S   T   U   V   W   X   Y   Z   Categorieën               Vragen               Google-zoek               Pagina toevoegen       English       intern

Sjabloon:Extern

Inhoud

Algemeen

Homo Ludens (Nederlands:spelende mens) is een algemeen cultuurwetenschappelijk werk uit 1938 van de beroemde Nederlandse historicus Johan Huizinga. Zoals de titel ervan al doet vermoeden gaat het over het belang van het spel- en speelelement in cultuur en samenleving. Het spel zou een noodzakelijke voorwaarde zijn voor het voortbrengen van cultuur. Anders gezegd: Spel is een serieuze zaak.

Een citaat:

"Men kan bijna al het abstracte loochenen: recht, schoonheid, waarheid, goedheid, geest, God. Men kan den ernst loochenen. Het spel niet. Maar met het spel erkent men, of men wil of niet, den geest. Want het spel is, wat ook zijn wezen zij, niet stof. Het doorbreekt, reeds in de dierenwereld, de grenzen van het physisch bestaande. Het is ten opzichte van een gedetermineerd gedachte wereld van louter krachtwerkingen in den volsten zin des woords een superabundans, een overtolligheid. Eerst door het instroomen van den geest, die de volstrekte gedetermineerdheid opheft, wordt de aanwezigheid van het spel mogelijk, denkbaar, begrijpelijk. Het bestaan van het spel bevestigt voortdurend, en in den hoogsten zin, het supralogisch karakter van onze situatie in den kosmos. De dieren kunnen spelen, dus zij zijn reeds meer dan mechanismen. Wij spelen, en weten, dat wij spelen, dus wij zijn meer dan enkel redelijke wezens, want het spel is onredelijk."

Achtergrond

It discusses the importance of the play element of culture and society. Huizinga makes it clear in the foreword of his book that he means the play element of culture, and not the play element in culture. Huizinga writes that he titled the initial lecture the book is based on "The Play Element of Culture". This title was repeatedly corrected to "in" Culture, a revision he objected to. Huizinga explains, "...it was not my object to define the place of play among all other manifestations of culture, but rather to ascertain how far culture itself bears the character of play." However, the uncredited English translator of the Beacon Books version modified the subtitle of the book to "A Study of the Play-Element In Culture", contradicting Huizinga's stated intention. The translator explains in a footnote in the Forward, "Logically, of course, Huizinga is correct; but as English prepositions are not governed by logic I have retained the more euphonious ablative in this sub-title." Thus, the translator intends no change in meaning, but essentially thought "in culture" sounded better than "of culture". The version in print and widely available in English is a translation and synthesis of the original Dutch and the first English translation (done by Huizinga himself), because "a comparison of the two texts shows a number of discrepancies and a marked difference in style" (Translators Note, unnumbered page). The Beacon Press translation is copyrighted 1950, by Roy Publishers and the Beacon first edition was printed in 1955; since Huizinga died in 1945 he, presumably, was not directly involved in this translation. Huizinga uses the term "Play Theory" within the book to define the conceptual space in which play occurs. Huizinga suggests that play is primary to and necessary (though not sufficient) condition of the generation of culture.

Marinka Copier schrijft in haar dissertatie een commentaar op de 'magic circle' waar Huizinga over schrijft.

Verwijzingen

Versies van dit document

Persoonlijke instellingen
GOOGLE