ffDWO is een onderzoek in het kader van OnderwijsBewijs. De aanleiding van het onderzoek is tweeledig. Ten eerste wordt breed erkend dat het verwerven en onderhouden van algebraïsche kennis en basisvaardigheden in de onderbouw van havo en vwo om oefening vraagt, die in de praktijk niet altijd succesvol wordt gerealiseerd. ICT lijkt hier een goede bijdrage te kunnen leveren. Er is echter weinig goed gecontroleerd empirisch onderzoek naar de effecten daarvan in reguliere onderwijssettings. Dat is de tweede aanleiding voor dit onderzoek. 
De centrale onderzoeksvraag is: Vindt het leren en oefenen van algebraïsche basisvaardigheden in een digitale leeromgeving effectiever en succesvoller plaats dan in meer traditionele leeromgevingen?

De verwachting is dat het antwoord hierop positief is. Theoretische onderbouwing hiervoor vinden we in theorieën over schemaconstructie (Van Merriënboer & Kirschner, 2007; Skemp, 1976), progressief schematiseren (Freudenthal, 1991), instrumentatie (Drijvers, 2007) en constructieruimte (Doorman, 2007).
Het onderzoek kent een experimenteel design, waarin circa 600 leerlingen van een twintigtal havo- en vwo-klassen in twee tijdvensters van circa vijf lessen een digitaal oefenprogramma doorlopen, terwijl een even groot aantal leerlingen en klassen een traditioneel alternatief volgen. Er zijn twee deelinterventies in klas 2 havo/vwo: een rond het hoofdstuk lineaire vergelijkingen en een rond het hoofdstuk kwadratische vergelijkingen. Metingen omvatten onder meer een voor- en nameting, attitudemetingen en een retentiemeting.
De opbrengsten van het onderzoek bestaan uit het antwoord op de onderzoeksvraag, kennis over het effect en succes van digitaal oefenen, en twee modules voor het digitaal oefenen van algebraïsche vaardigheden.